Tja......hoe moet ik beginnen. Ik ben geboren in 1956 te Maastricht en zoon van mijn moeder Netty Sarneel en mijn vader Piet Dreezens enne.....natuurlijk niet te vergeten, ik heb ook nog een broertje "Randy". Mijn moeder is geboren in Maastricht en mijn vader in het "heerlijke" Indonesië (Java).

Zodoende kwam ik als kind al in aanraking met de Indische keuken. Ik zie m'n vader nog in de keuken zitten met z'n snijplankje en z'n eigen mesje. Vlees héél klein snijden voor de Nasi Goreng...,van die heerlijke kleine loempia's maken, maar dan niet alleen voor ons maar het leek wel voor de hele straat. Er werd altijd veel te veel gemaakt.

Bij m'n "kleine" oma op bezoek. Ze zei altijd: Adoe zeg...ik heb niks in huis. We hoefden alleen maar te zeggen "bo blek" en daar kwam het grote blik vol met kroepoek. Tevens maakten ze de heerlijkste "apenhaar" (de oudere Indo's onderons, weten wel wat dat is).Dus, al heel vroeg kwam ik in contact met de echte, onvervalste Indische keuken en wist ik wel een beetje, hoe je iets kon maken. Er is wel een "maar". Er werden geen recepten opgeschreven dus je moest zelf maar een beetje uitdokteren hoe je een lekker gerecht kon maken.,

Enkele jaren geleden, kwam ik helaas zonder werk te zitten en was mijn vrouw, op dat moment, de kostwinner in huis. Uit nood geboren ging ik dus meer koken. Ik moest zelfs m'n schoonmoeder bellen om te vragen, hoe ik bloemkool moest maken. Hahahah. Ik ging me verder verdiepen in het Indische koken. Veel vragen aan Indische mensen, recepten verzamelen, uitproberen etc. etc. Het ging steeds beter en ik kreeg steeds meer lol in het koken. Zeer veel Indische recepten heb ik uitgeprobeerd en natuurlijk aan veel mensen laten proeven.

Het werd een groot succes en ik ging eens voor vrienden en bekenden wat rijsttafeltjes maken. Maar in alles wat ik deed....het moest smaken zoals m'n vader of zoals m'n oma het zou maken. Soms werd er wel eens door m'n moeder gezegd: "het smaakt alsof pap het heeft gemaakt. Kijk, dat bedoel ik nou. Dan zit ik goed.

Maar in ieder geval, ik zat dus zonder werk. (Nu gelukkig niet meer) Natuurlijk, ik deed op mijn manier het huishouden, ik kookten, maar dan had je toch altijd nog wel wat tijd over. Ik had een oude computer en internet. Ik ging me eens verdiepen in het maken van websites. Een leuke hobby leek me dat en ik kon wellicht m'n passie in het Indische koken, delen met mensen. Mensen die het koken ook als hobby hebben.

Ik raakten er, naar mijn gevoel, verslaafd aan. Ik ging dus een Indische (en later een Spaanse) recepten site maken. Zomaar...., om iets om handen te hebben. Door de vele en leuke reacties bleef ik m'n site uitbouwen. Steeds groter en (naar mijn mening) steeds beter. Ook de bezoekers aantallen gingen behoorlijk omhoog. IK ging zelfs -was een uitdaging of het zou lukken- Indische bruiloften en recepties voorzien van de heerlijkste "echte Javaanse" gerechten. Indische thema avonden werden/worden gehouden en dit alles met zéér veel succes. Natuurlijk kon ik het niet alleen want in alles, had ik toch de steun van m'n vrouw en kinderen nodig. Hoe zeiden ze dat ook alweer ??? "Wij maar de hele avond snijden en snijden en daar komt Pap eventjes met z'n toverkruiden en klaar is kees." Leuk toch.

Zo, dat is ongeveer het verhaal hoe ik ben begonnen. Ik hoop dat een ieder die deze receptensite bezoekt, net zoveel plezier en passie ervaar, als ik.

Héél veel plezier met het uitproberen en het koken.

Roy.
 

Pap in de keuken van m'n ouderlijk huis, wederom een lekkere maaltijd aan het bereiden.

Oma zei altijd: Adoe zeg...ik heb niks in huis. We hoefden alleen maar te zeggen "bo blek" en daar kwam het grote blik vol met kroepoek. Tevens maakten ze de heerlijkste "apenhaar". (de oudere Indo's onderons, weten wel wat dat is).